ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးပရိယါယ္နွင္စပ္လ်ဥ္း၍ ေစာဖိုးသိန္းမွ UNFC လူၾကီးမင္းမ်ားထံသို ့

ဗမာတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး ပရိယါယ္ကို အထင္ေသး၍ မရေပ။ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ လွည့္စားရာ၌ မျဖစ္လွ်င္ ျဖစ္သည့္ နည္းျဖင့္၊ မႏိုင္လွ်င္ႏိုင္မည့္နည္းျဖင့္၊ မရလွ်င္ ရသည့္နည္းျဖင့္၊ ကုပ္ကတ္ တြယ္ဖက္တတ္သည့္ ႏိုင္ငံေရး ပရိယါယ္ရွိေသာ လူမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ မ်ိဳးရိုးဗီဇ ေနရာေဒသ ဆင္းရဲ၍ျဖစ္သည္။ သမိုင္းအဆက္ဆက္ ရွမ္းတို႔ကို လိမ္လွည့္၍ အယံုသြင္းကာ ေနာက္လိုက္အျဖစ္ သိမ္းသြင္းထားႏိုင္ခဲ့သည္။ နားေဋာင္းမွ ပတၱျမား အေရာင္ထြက္ေသာ ေစာမြန္လွကို ဗမာတို ့ကစုန္းမဟုဆိုကာ နန္းမွ ႏွင္ထုတ္ခဲ့သည္ကိုလည္း ရွမ္းတို႔သည္ ဗမာကို ခြင့္လြတ္ ခဲ့ေလသည္။ ထို႔ျပင္ သိုဟန္ဘြားကို ဗမာတို႔သတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဗမာေတြ ကို ရွမ္းတို႔ ယံုၾကည္ ခဲ့ၾကျပန္ ေလသည္။

ဗမာတို႔သည္ ရခိုင္ဘုရင္ ေဆာင္းေသာ သရဖူ ဦးေသွ်ာင္ေတာ္ကို ပံုတူျပဳလုပ္၍ (မဟာျမတ္မုနိ ဘုရားတြင္ေဆာင္းေသာ မကိုဋ္ပံု) ေဗာင္းေတာ္ကို ေျခသုတ္ ရာတြင္ထားကာ နံႏွိပ္ ယၾတာ လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ျပင္ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္းသည္ ဗိုလ္ငခိုင္လွကိုဦးစီးေစ၍ ငလွေဖၚ၊ ငေအာင္လာ၊ ငခ်င္း ၊အမည္မသိ၊ စုစုေပါင္း ၅ဦဦးကို အထုတ္သည္ (ပစၥည္းမ်ိဳး စံုေရာင္းသူ) ဟန္ေဆာင္၍ မဟာျမတ္မုနိ ဘုရားကို အသေရ ညိဳးႏြမ္း ေစျခင္းငွါ မဟာမုနိ ကုန္းတြင္ ကိုယ္၀န္သည္ မယ္ကု၀ဏ္ရုပ္တု အရက္သမား ကိုႀကီးေက်ာ္ရုပ္တု တို႔ကိုထားကာ အရက္ဆြမ္းႏွင့္ ကို၀န္သည္မ၏ စားၾကြင္းစားက်န္မ်ားကို ဆြမ္းတင္ရန္ အတြက္ ဒါယိကာ အျဖစ္ ထားခဲ့ ေလသည္။ ရခိုင္တို႔သည္ ဗမာကို တုပ၍ မလုပ္ခဲ့ေပ။ ရခိုင္သည္ ႏွစ္ေပါင္း ငါးေထာင္ ေက်ာ္ပတ္လံုး ဗမာျပည္ကို က်ဳးေက်ာ္ရန္စ တိုက္ခ္ိုက္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ (နတ္ရွင္ေနာင္၊ မင္းဖေလာင္၊ မဟာပညာေက်ာ္၊ဟံသာ၀တီ စစ္ပြဲကိုရႈပါ)။

ဗမာဘုရင္ေခတ္ အဆက္ဆက္တြင္လည္း ကခ်င္ ကရင္ ခ်င္း ကယား မြန္ ရွမ္း ရခိုင္ ၊ တို႔ကို ေျမွာက္စား၍တဖံု၊ပင့္၍တလွည့္။မီးထိုး၍တဖံု စစ္ေရးႏွင့္တမ်ိဳး၊ ေသြးထိုး ရန္တိုက္၍တဖံု၊ လွည့္ဖ်ားကာ ႏိုင္ငံေရး ကစား ခဲ့သည့္အစဥ္အလာမ်ားရွိခဲ့ေလသည္။

အဂၤလိပ္ထံမွ လြပ္လပ္ေရးမရမွီကာလ တျခားတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတို႔မ်ားက ဗမာကိုမ်ားကို အယံုအၾကည့္မရွိသည္မ်ားကိုသိေသာ ဗမာတို႔သည္ ဆယ္ႏွစ္ၾကာလွ်င္ ခြဲထြက္ခြင့္ရွိသည္ဟူေသာ မက္လံုးေပးေသာ အေနၿဖင့္အခါးေပၚ သကာေလာင္းေသာ ဗမာတို ့၏စကားကို ယံု၍ တိုင္းရင္းသားတို႔သည္ ဗမာႏွင့္အတူ လြပ္လပ္ေရးကို ရယူခဲ့ၾကသည္။

ျပည္ေထာင္စုေခတ္တြင္ ဖက္ဒရယ္စနစ္ကို က်င့္သံုးရန္ တိုင္ရင္းသားတို႔ ေတာင္းဆို လာၾကေသာအခါ ဦးႏုသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအား အာဏါအပ္၍ တိုင္းျပည္မွ ထြက္သြား ေလသည္။

ဦးးႏုအစိုးရသည္ ကရင္တို႔ႏွင့္တိုက္ရာတြင္ အေရးနိမ့္ေနေသာအခါ ဦးႏု၏ ရန္သူ ဗကပ သခင္သန္းထြန္းသည္ ကရင္တို႔ကို ေနာက္ေၾကာမွ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ ကူညီေပးေလသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဗမာတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး ပရိယာယ္သည္ တိုင္းရင္းသားတို႔အေပၚ ရိုးသားမႈမရွိေၾကာင္းကို သမိုင္းေတြကထင္ရွား သက္ေသရွိေနေပသည္။

ႏိုင္ငံေရးပရိယာယ္တြင္ ဗမာကို အထင္မေသးသင့္ေပ။ ဂ်ပန္ကိုေခၚ၍ ဂ်ပန္ကို ျပန္ တိုက္ေသာ ဗမာ၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ေပါင္း၍ အဂၤလိပ္ကို တိုက္ရန္ၾကံေသာဗမာ၊ စသည့္ ယခင္ ေခတ္မွယၡဳေခတ္ အဆက္ဆက္တိုင္ ဗမာတို႔၏ စစ္၀ါဒ ရွိခဲ့ေလရာ ဗမာလူမ်ိဳးတို ့ကို ယံုၾကည္၍ မရ ေၾကာင္းကို သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားက သက္ေသျပေန သကဲ့သို႔ ရွိေနေပေတာ့သည္။ ဤသို႔ျဖစ္ေနသည္မွာ ဗမာဟူေသာ လူမ်ိဳးတမ်ိုးသည္ ေခတ္တေလွ်ာက္လံုး ရိုးေျဖာင့္ေသာ ႏိုင္ငံေရးမရွိဘဲ ႏိုင္ငံေရးလိမ္လည္ရန္ သာ အားထုတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။